Zachełmie - magiczne miejsce w Karkonoszach

Średniowieczna wieża mieszkalna w Siedlęcinie została wzniesiona przy przeprawie przez Bóbr na starym szlaku handlowym Praga - Wrocław. Za jej budowniczego uważa się Henryka I - księcia jaworskiego, który miał wybudować ją w pierwszej połowie XIV wieku. Wieża (jedna z największych tego typu w Europie) została wzniesiona z kamienia, na planie zbliżonym do prostokąta, o wymiarach 22,2 na 14,35 m.

W dawnych kronikach rybnicki zamek nazywano Laudis Palatium. Niemiecka nazwa Lausepelz, co w języku łużyckim oznaczać miało „łysą górę". Zamek znajduje się na zalesionym kamiennym wzgórzu wysokości ok. 20 m, na płd.-zachód od centrum wsi.
O powstaniu i historii obiektu nic pewnego nie wiadomo. Być może w XIII w. istniał tu zamek za wałem drewniano-ziemnym. Powszechnie sądzi się, że do jego budowy w latach 1364-1369 przyczynił się cesarz Karol IV, który w 1365r. miał tu przebywać z krótką wizytą. Zamek zniszczono na początku XV w., wkrótce jednak został odbudowany i powiększony.

Zbudowany w XIX w. na szczycie wzgórza, wznosi się niemal w centrum miasta, pozostając jednocześnie ukrytym dzięki otoczeniu wysokich drzew i majestatycznych skał.
Dziś Pałac Paulinum otwiera ponownie przed Gośćmi swoje podwoje! Wspaniały budynek stał się siedzibą stylowego hotelu historycznego i profesjonalnego centrum konferencyjno-rekreacyjnego. Zapraszamy do złożenia nam wizyty i zakosztowania historii w klimacie Perły Sudetów!

Początki budowy dzisiejszego pałacu należy umiejscowić w XVIII wieku. Maximilian Leopold von Reibnitz zlecił w 1751 roku przebudowę pałacu w stylu barokowym. Powstała budowla dwukondygnacyjna, trójskrzydłowa, pokryta mansardowym dachem.
W roku 1816 Mysłakowice stały się własnością feldmarszałka Prus hrabiego Augusta Neidhardta von Gneisenau, który wkrótce po nabyciu posiadłości przystąpił do modernizacji pałacu, powierzając funkcję inspektora budowlanego malarzowi i architektowi Karlowi Raabemu. W wyniku modernizacji, pałac powiększył się, nabrał okazałości, a dzięki dobudowaniu oszklonej oranżerii i tarasu harmonijnie łączył się z otaczającym go krajobrazem.

Pałac w Barcinku zbudował w roku 1772 hrabia von Rothkirch na miejscu wcześniejszego założenia z XVI wieku. Mówi o tym zachowana w murze okalającym założenie kamienna arkada bramy z datą 1565 roku. W trakcie przebudowy około 1890 roku, dobudowano od strony północnej wieżę. Zmieniono wtedy również wystrój wnętrz powyżej parteru, oraz elewację na modny w tym okresie eklektyzm.

Po pożarze zamku Chojnik roku 1675, rodowej siedziby Schaffgotschów, jego właściciele zmuszeni byli do budowy nowego pałacu. Budowę rozpoczęto w 1705 r., zlecenie na pałac złożył Anton von Schaffgotsch, mistrzowi budowlanemu Eliaszowi Scholzemu z Bolesławca. Zakończenie prac budowlanych nastąpiło w 1712 r. Pałac początkowo był główną siedzibą rodu. Po przeprowadzce do pałacu w Cielicach, stał się rezydencją letnią. Pod koniec XVIII w. Schaffgotschowie przekazują budynek zarządcy dóbr i sądu ziemskiego. Wnętrza przebudowane po 1945 r. Obecnie w budynku znajduje się siedziba Zespołu Szkół Rolniczych.

Późnobarokowa, dwukondygnacyjna budowla z końca XVIII wieku założona została na planie prostokąta. W połowie XIX wieku do głównego korpusu dobudowano dwa skrzydła otwierające się na wewnętrzny ogród w stylu francuskim, którego zamknięcie stanowi klasycystyczny „Dom Kawalera” zwieńczony małą wieżą z dzwonnicą i zegarem.
Historyczny charakter wnętrz pozwoli Państwu przenieść się w niezwykłą atmosferę panującą w dawnej siedzibie arystokratycznej.

Staniszów (niem: Stonsdorf, Stansdorf) od początku istnienia miejscowości był osadą związaną z rezydencją jej właścicieli. W Staniszowie są więc aż dwa pałace - w górnej części miejscowości Pałac Staniszów, w dolnej - intensywnie remontowany pałac na wodzie z pięknym założeniem wodno - parkowym.

Najstarsze źródła pisane o Staniszowie pochodzą z 1395 roku, jednak w starszych dokumentach znajdują się powołania na teksty znacznie starsze.

Monumentalną rezydencję wzniósł książę (Johann Nepomucen Schaffgotsch), w miejscu renesansowego dworu i domu gościnnego. Pałac wzniesiono z wykorzystaniem reliktów obu budynków, które pozostały po pożarze z roku 1777. Rezydencja reprezentuje styl dojrzałego baroku w połączeniu z formami wczesnoklasycystycznymi. Autorem projektu jest (Johann Georg Rudolf), którego zatrudniono w dobrach Schaffgotschów oraz majątku cystersów krzeszowskich. Dekoracje fasady wykonał (Augustin Wagner) i kamieniarz (Johann Pausenberger). Wnętrza dekorowali w stylu empire 1789-1809 malarz (Anton Paetz), sztukator (Johan Joseph Echtler). W latach 1865-66 przebudowano wnętrza w duchu historyzmu. W latach 1949-51 przeprowadzono remont pałacu. Od roku 1975 w pałacowym budynku znajduje się filia Politechniki Wrocławskiej.

Pierwsze wzmianki o położonej u ujścia rzeki Łomnicy do Bobru wisi łańcuchowej pojawiły się w XIV w. Posiadłość Łomnica znajduje się w Dolnej Łomnicy. Należą do niej barokowy pałac z 1720 roku, zwany Dużym Pałacem oraz tzw. Pałac Wdowy, wzniesiony w roku 1805 jako miejsce zamieszkania starszej generacji. Łomnica z biegiem czasu miała wielu właścicieli. W XV i XVI wieku majątek należał do znanej śląskiej rodziny von Zedlitz. Od połowy XVII wieku aż do 1738 roku Łomnica była w posiadaniu baronowskiej rodziny von Thomagnini, która wybudowała w roku 1720 Duży Pałac w rozpoznawalnej jeszcze dzisiaj barkowej formie. Przypuszczalnym budowniczym pałacu był znany śląski barokowy architekt Martin Frantz, który między innymi wybudował wspaniały Kościół Łaski pod wezwaniem Św. Krzyża w Jeleniej Górze.

Pierwsza wzmianka o majątku w Wojanowie pojawiła się już w 1281 r. Dobra lenne należały wówczas do Eberharda von Schildau, którego nazwisko, zgodnie z ówczesną tradycją, wiązano z nazwą dóbr rycerskich. Często łączono pierwszych rycerzy Wojanowa ze znanym śląskim rodem von Zedlitz, ale dopiero od połowy XIV w. związki te są jednoznacznie udokumentowane. Wojanów należał do rodu von Zedlitz aż do 1727 roku, z krótką przerwą, na początku XVI w., gdy właścicielem został Anton I Schaff-Gotsch, z innego znakomitego rodu śląskiego. Renesansowy dwór w Wojanowie wzniósł Nikolas von Zedlitz und Nimmersatt w 1607 r. Niestety, po kilkunastu latach, w czasie wojny trzydziestoletniej, nowa siedziba rodu została spalona przez wojska szwedzkie. Odbudowanej w 1667 r. przez Christopha von Zedlitz rezydencji nadano nowy, barokowy wystrój.

Noclegi w Zachełmiu

Lokalizacja Zachełmie

Copyright (c) InterPele zachelmie.pl stat4u